หนักเกินไปแล้ว เกินจะหนัก ใครบ้างที่เกิดมาแล้วไม่เคยท้อแท้ใจเลยสักครั้งในชีวิต
ความท้อแท้ใจเหมือนเป็นมะเร็งร้ายในจิตใจของเรา
บางครั้งถึงกับทำให้ชีวิตรู้สึกเหมือนไร้ค่า
หนักขึ้นถึงขั้นทำร้ายชีวิตตนเองและคนรอบข้าง
เมื่อวันใดที่เราเกิดความรู้สึกท้อแท้หมดกำลังใจคิดว่าปัญหามันหนักเกินกว่าที่จะรับไว้ และไม่รู้จะจัดการกับมันอย่างไรดี ให้เราลุกขึ้น มองไปรอบๆ เราจะรู้ว่ามีผู้คนอีกมากมายที่เขามีปัญหามากมากเหมือนกับเรา และมากว่าเราอีกร้อยอีกพันเท่า ไม่ใช่มีแต่เราคนเดียวที่มีปัญหา เราทุกคนต้องการเพียงคำปลอบใจหรือการให้กำลังใจ เพื่อที่จะผ่านปัญหานั้นๆไปได้ ให้เราหันไปมองลอบลอบตัวเรา จะมีบางสิ่งที่เรามองผ่านไม่เคยเห็นคุณค่าของมัน ถามว่าสิ่งนั้นที่ว่าหมายถึงอะไร สิ่งนั้นคือ “รอยยิ้ม” เสียงหัวเราะที่คนในโลกมอบให้กันอย่างไม่มีเงื่อนไข หากเราพินิจให้ดี จะเห็นความงดงามที่ซ่อนอยู่ของรอยยิ้ม และเสียงหัวเราะ เหล่านั้น นั้นแหละคือ "กำลังใจ” ชั้นเยี่ยมโดยไม่ต้องเอ่ยคำใดใด หรือคำพูดมากมายเพื่อให้กำลังใจเรา
ทบทวนว่า
ครั้งสุดท้ายที่เรายิ้มและหัวเราะมันเมื่อไรกันนะ ทำไมเราต้องเอาตัวเองไปแขวนอยู่กับปัญหา
ทำไมเราไม่ลองมองว่ามันเป็นแค่อุปสรรคที่ผ่านมาแล้วมันก็ผ่านไป มันเป็นแค่บทเรียนบทหนึ่งในชีวิต
ที่จะสอนให้เรามีกำลังใจและมีพลังในการต่อสู้กับปัญหาอีกนับพันที่จะเข้ามาเท่านั้น
คุณอาจจะแย้งว่า คุณไม่รู้สึกทุกข์จึงไม่ทุกข์ จริงจริงแล้ว เรามีความทุกข์ทุกคน มีปัญหาทุกคน
แต่ใครเล่าจะจัดลำดับความทุกข์และปัญหาเหล่านั้นได้ดี จนไม่ทำให้ชีวิตท้อแท้
รอยยิ้มไม่มีขาย หาซื้อไม่ได้ ต้องสร้างเอง
สร้างรอยยิ้ม ต้องสร้างที่ใจ ใจเป็นใหญ่ เปลี่ยนใจของเราให้คิดใหม่
ยิ้มสู้ให้กับชีวิตขจัดความท้อแท้ออกไป เมื่อไหร่ที่ความท้อแท้ถูกขจัดออกไป
ความหวังจะเข้ามาในชีวิต ตามติดด้วยกำลังใจดีดี
ที่มา : ผู้เขียน

0 comments:
แสดงความคิดเห็น